Kinderen laten niet altijd meteen zien wie ze werkelijk zijn. Misschien kijken ze eerst even de kat uit de boom, zijn ze gevoelig, rustig of juist overal als eerste bij. Maar als ouder weet je precies hoe jouw kind écht is. En juist dát wil ik vastleggen. Voor mij is een foto pas echt geslaagd als je als ouder kijkt en denkt: ja… dát is mijn kind. Niet omdat jullie kind perfect lacht of precies deed wat de fotograaf vroeg. Maar omdat je die ene blik herkent. Dat ondeugende gezicht, die zachte kant, het eigenwijze of juist dat kleine trekje dat zo typisch bij jullie kind hoort.